Αν \( t_1,t_2,...,t_v\) οι παρατηρήσεις ενός δείγματος μεγέθους ν τότε η μέση τιμή δίνεται από τη σχέση \( \bar x =\displaystyle \frac{ t_1+t_2+...+t_v}{v}\)

Αν \( x_1, x_2,...,x_κ\) οι τιμές μιας μεταβλητής Χ με συχνότητες \(ν_1,ν_2,...,ν_κ\) τότε \( \bar x =\displaystyle \frac{ x_1 v_1+x_2 v_2+...+x_κ ν_κ}{κ}\)

Η μέση τιμή είναι ένα μέτρο θέσης.

Αν \( x_1, x_2,...,x_κ\) οι τιμές μιας μεταβλητής Χ με σχετικές συχνότητες \(f_1,f_2,...,f_κ\) τότε \( \bar x =x_1 f_1+x_2 f_2+...+x_κ f_κ \)

Η διάμεσος είναι η τιμή για την οποία το πολύ το 50% των παρατηρήσεων είναι μικρότερη από αυτήν και το πολύ 50% των παρατηρήσεων μεγαλύτερη από αυτή.

Όταν το πλήθος των παρατηρήσεων είναι περιττός αριθμός η διάμεσος συμπίπτει με μια από τις παρατηρήσεις.

Η μέση τιμή δεν επηρεάζεται από τις ακραίες παρατηρήσεις

Όταν το πλήθος των παρατηρήσεων είναι άρτιος αριθμός η διάμεσος είναι ίση με τη μέση τιμή των δύο μεσαίων παρατηρήσεων.

Αριστερά του πρώτου τεταρτημόριου \( Q_1 \) έχουμε το πολύ 25% και δεξιά το πολύ 75% των παρατηρήσεων.

Η διάμεσος επηρεάζεται από τις ακραίες παρατηρήσεις

Όταν έχουμε άρτιο πλήθος παρατηρήσεων η διάμεσος ποτέ δεν συμπίπτει με κάποια παρατήρηση

Όταν το πλήθος των παρατηρήσεων είναι περιττός τότε το ποσοστό των παρατηρήσεων που είναι μικρότερο από τη διάμεσο είναι μικρότερο του 50%

Για τον υπολογισμό της διαμέσου χρησιμοποιούνται όλες οι τιμές

Η μέση τιμή δεν χρησιμοποιείται για ποιοτικά δεδομένα

Το δεύτερο τεταρτημόριο \( Q_2\) συμπίπτει με τη διάμεσο.

Επικρατούσα τιμή \(Μ_0\) είναι η παρατήρηση με τη μεγαλύτερη συχνότητα.

Η επικρατούσα τιμή \(Μ_0\) είναι πάντα μοναδική.